نهی از معروف

مکن ای صبح دل انگیز، شب من را تو طلوع

مکن ای باد صبا، گذر از پیکر من

 

مکن ای عشق نهان، آه من را تو زیاد

مکن ای سرو قیام، از دل بی دلبر من

 

مکن ای آتش جان، غم من را تو عیان

مکن ای حور مه آلود، چشم نا باور من

 

مکن ای ساقی مست، چشم من را تو خجل

مکن ای آب تو هموار،  دل ساغر من

 

مکن ای راه نجات، راه من را تو جدا

مکن ای راه سوا، دو دل یاور من

 

مکن ای ناظرمن، فعل من را تو مباح

مکن ای خوب نصیحت، اخی آخر من

/ 6 نظر / 25 بازدید
امیرمهدی

سلام لطفا به وبلاگ زیر سری بزنید با تشکر http://araksci.persianblog.ir/post/283/

tohama

جالب هیچکس شعر و نخونده و فقط دنبال کار خودش بود شعرتون ما رو یاد خیلی چیزها انداخت،اجرتون با امام حسین(ع)

پروانه

بر لبانم غنچه ی لبخند پژمرده است، نغمه ام دلگیر و افسرده است. نه سرودی نه سروری نه هم آوازی نه شوری زندگی گویی ز دنیا رخت بر بسته است، یا که خاک مرده بر روی شهر پاشیده است؟ این چه آئینی، چه قانونی، چه تدبیری است؟ من از این آرامش سنگین و صامت آسیم دیگر! من از این آهنگ یکسان و مکرر، عاصیم دیگر! من سرودی تازه می خواهم/جنبشی، شوری، نشاطی، نغمه ای، فریاد هایی تازه می جویم! من به هر آئین و مسلک کاو کسی را از تلاشش باز می دارد یاغی ام دیگر. من تو را در سینه، ای امید دیرین سال خواهم کشت- من امیدی تازه می خواهم. "شب و روزتان همواره به یاد خدا"همیشه شاد باشید

میم

و به رغم مکن ای صبح طلوع می کند صبح طلوع و دگربار رسیم آش و لاش و مرده ریگ ای مصیبت های صبح بی طلوع!

سائل

سلام بزرگوار شعرتون عالی بود راستی می خواهم نظرتونو در مورد بهشت بدونم التماس دعا یا علی [گل]